«Άγρια ιστορία για μεγάλα παιδιά»/Νέο βιβλίο του κ. Κ. Παπαϊωάννου

«Άγρια ιστορία για μεγάλα παιδιά»/Νέο βιβλίο του κ. Κ. Παπαϊωάννου

Συνεργάστηκε στο άρθρο και ο Μανώλης Θεοχάρης, πρώην συντάκτης μας

«Μπήκε η Χ.Α. στη φυλακή, τελειώσαμε με το φασισμό». Κάτι το οποίο μπορεί να ακουστεί αυτόν τον καιρό. Κάτι το οποίο δεν ισχύει δυστυχώς, ο φασισμός δεν πέθανε ακόμα, πρέπει όμως εμείς να τον σκοτώσουμε και θέλει μεγάλη προσπάθεια. Αυτό είναι ένα σημαντικό πράγμα το οποίο είχε στο μυαλό του ο Κωστής Παπαϊωάννου γράφοντας το βιβλίο «Άγρια ιστορία για μεγάλα παιδιά, από το φασισμό στον μεταφασισμό- Η Δημοκρατία απέναντι στη νέα ακροδεξιά».

Ο Κωστής Παπαϊωάννου, ιστορικός και καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, προσπάθησε να ενώσει όλα τα κομμάτια του παζλ για το φαινόμενο του φασισμού, δίνοντας μια πλήρη, συνεκτική και τεκμηριωμένη εικόνα. Παράλληλα, δεν μπορούσε να λείπει το στοιχείο που έχει σημαδέψει τη ζωή του, η διδασκαλία. Βάζει όλη του την πείρα ως δάσκαλος για να γίνει ένα ανάγνωσμα παιδαγωγικό, μορφωτικό, που μπορεί να χτίσει συνειδήσεις -νέων και μη- ανθρώπων. Όλα πάντα με κοινό στόχο, την κατατρόπωση του φασισμού.

Για αυτό μαζευτήκαμε χθες, Τετάρτη 23/06, στον ανοιχτό χώρο του πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ, ένα χώρο με ιστορική σημασία και σύνδεση με το περιεχόμενο του βιβλίου, όπου έγινε η παρουσίαση του έργου. Στην παρουσίαση μίλησαν ο γνωστός δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης (διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του στον Φ.Κ.), η κυρία Βασιλική Σακκά, εκπαιδευτικός, πρόεδρος του Ομίλου για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα, ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ινδαρές και ο φωτορεπόρτερ Ορέστης Σεφέρογλου. Την εκδήλωση άνοιξε ο κωμικός και πρώην μαθητής του κ. Παπαϊωάννου, Βύρωνας Θεοδωρόπουλος, ο οποίος υποδέχτηκε ένθερμα το κοινό.

Οι αναφορές που έγιναν από τους ομιλητές για το βιβλίο ήταν συγκεκριμένες, με νόημα, και με όσα ακούσαμε φαίνεται πως αυτό το βιβλίο μπορεί να αγγίξει και προσωπικά βιώματα τα οποία υπάρχει περίπτωση να έχει περάσει ο κάθε αναγνώστης μέσα στην καθημερινότητα του έως και σήμερα. Συγκεκριμένα, ο πρώτος ομιλητής ήταν ο κύριος Καμπαγιάννης, ο οποίος ανέφερε με σαφήνεια πως το εν λόγω βιβλίο του κυρίου Παπαϊωάννου είναι επεξηγηματικό σε κάθε λέξη του και σε κάθε νόημα που αναφέρει, παρομοιάζοντάς το συγκεκριμένα με την φράση από το ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις/Να μην τις παίρνει ο άνεμος». Εννοώντας, φυσικά, πως η κάθε λέξη του βιβλίου καρφώνεται ξεχωριστά η κάθε μία με την βαριά της σημασία.

Έπειτα η κυρία Σακκά επεξήγησε κάθε κεφάλαιο του βιβλίου με μεγάλη λεπτομέρεια και με πολύ ένθερμα λόγια για τον κ. Παπαϊωάννου. Ενώ, στην συνέχεια, ο Δημήτρης Ινδαρές μας επεξήγησε την ιστορία του περιστατικού που βίωσε όταν η ΕΛ.ΑΣ. εισέβαλε στο σπίτι του και το πώς αυτό το γεγονός επηρέασε την ζωή του και την καθημερινότητά του. Τελευταίος από τους ομιλητές ήταν ο φωτορεπόρτερ και μαθητής του Κωστή Παπαϊωάννου, Ορέστης Σεφέρογλου, ο οποίος μέσα από δυο λόγια μας ανέφερε το πώς γνώρισε τον φασισμό… Πώς αυτό το πρόσωπο του φασισμού που γνώρισε ήταν ο θάνατος και αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Μας ανέφερε επίσης με λεπτομέρεια την στάση της Χρυσής Αυγής απέναντι στους φωτορεπόρτερ και πώς αυτή άλλαζε ανάλογα με την δημοσιότητα και τις ανάγκες τους.

Τέλος, ο Κωστής Παπαϊωάννου μας επισήμανε την χαρά του για την παρουσίαση αυτού του νέου του βιβλίου στον συγκεκριμένο βαριά φορτισμένο χώρο (πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ) και μας ανέφερε πως το καλύτερο πράγμα που υπάρχει είναι το να μιλάμε στα παιδιά, το οποίο προέρχεται από λόγια της Δώρας Καλλιπολίτη, της οποίας της αφιερώνει και αυτήν την ομιλία.

«Η ακροδεξιά είναι εδώ και δεν την σκότωσε η δίκη της Χρυσής Αυγής» ήταν το μήνυμα με το οποίο θέλησε να κλείσει την ομιλία του και να αποχαιρετήσει το βιβλίο του για το μεγάλο ταξίδι που πρόκειται να διανύσει.

+ posts
+ posts

Ονομάζομαι Γιώτης Πέτρος και είμαι μεγαλωμένος στην όμορφη πρωτεύουσα της Ελλάδας, την Αθήνα. Σήμερα, φοιτώ στο τμήμα της Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά, παρόλα αυτά οι ασχολίες μου δεν μένουν στα πλαίσια αυτής της σχολής.
Η συγγραφή για εμένα είναι ο τρόπος να εκφράσω την ελευθερία που δεν μπορώ να βρω στον κόσμο μου. Η ενασχόλησή μου με την Τέχνη, την Μουσική και το Θέατρο με ώθησε στο να αποτυπώνω αυτόν τον κόσμο πάνω στο χαρτί.
Η αρθρογραφία που χρειάζεται η εποχή μας είναι στην σωστή ενημέρωση και στις πολύπλευρες απόψεις. Για αυτόν τον λόγο, ο Φοιτητικός Κόσμος αποτελεί για εμένα ένα εργαστήρι τέχνης που δημιουργεί ιδέες και τις μεταδίδει στους αναγνώστες του. Η φράση η οποία θεωρώ πως με χαρακτηρίζει και θα ήθελα καθένας να σκέφτεται στα καλά και στα δύσκολα είναι «χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;»