Έρωτας, Aγάπη: ορισμοί ή αυταπάτες;

Έρωτας, Aγάπη: ορισμοί ή αυταπάτες;

Έρωτας: όσο υπάρχουν το άγνωστο και οι αυταπάτες.
Μανώλης Αναγνωστάκης, ΥΓ
.

Δύσκολες μέρες, οι δαίμονες της απόστασης και του φόβου θεριεύουν, γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερο βασανιστήριο για έναν άνθρωπο να του τρέφεις τις αμφιβολίες.

—————————————————————————————————————————

Δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί αντιδράς με αυτόν ή τον άλλον τρόπο, γιατί αισθάνεσαι έτσι ή αλλιώς: όταν αγαπάς εξάλλου δεν υπάρχουν περιθώρια για εξηγήσεις.

Δεν υπάρχει ορισμός της αγάπης. Κανένα εγχειρίδιο προς ναυτιλλομένους στον ωκεανό του έρωτα και της  επιθυμίας δεν έχει γραφτεί. Και ούτε πρόκειται, πιστέψτε με.

Σήμερα το πρωί σκεφτόμουν τα μάτια του και προσπαθούσα να καταλάβω τι μου συμβαίνει.

Πλάι στην ημερομηνία, έγραψα «Όσοι χειμώνες κι αν ήρθαν, εκείνος είναι η μοναδική άνοιξη που θα έχει περάσει ποτέ απ’ την ζωή μου».

Όσοι εγωισμοί κι αν μπουν ανάμεσά μας, του έγραψα, όσες στιγμές κι αν θυσιάσω από αμηχανία και φόβο μήπως πω ή κάνω κάτι λάθος, θα ‘σαι πάντα η αγάπη μου.

Ίσως έρωτας τελικά αυτό να σημαίνει, παράδεισος όταν είστε μαζί και κόλαση όταν ζείτε χώρια, ακόμα και αν αυτό το χώρια είναι στολισμένο με τις καλύτερες προθέσεις.

Στιγμιότυπα από την ταινία Cold War, διαθέσιμη στο Εrtflix.

Ίσως να είναι πόνος και ευτυχία μαζί: πόνος να ξέρεις ότι μια μέρα θα χαθεί, ευτυχία το να υπάρχεις ακόμη δίπλα του, στο πλάι του.

Όσες λέξεις όμως κι αν βρω, όσους στίχους κι αν γράψω, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να φτάσει τον θεό Έρωτα: ίσως γιατί μπορεί να είναι απλά μια αυταπάτη.

Ίσως γιατί η θεά Αφροδίτη τον έπλασε άυλο και αεικίνητο: τρέχεις, τον φτάνεις για λίγο, παραδίνεσαι και -τσουπ- εξαφανίζεται. Ένας φαύλος κύκλος που επαναλαμβάνεται χωρίς σταματημό.

—————————————————————————————————————————

ΥΓ. Eάν έδινα έναν ορισμό, εν τέλει, θα έλεγα πως έρωτας είναι οι στιγμές που έζησα, που θα ζήσω, που ονειρεύομαι και που ίσως δεν θα καταφέρω ποτέ να ζήσω μαζί του.

Στιγμές ευτυχίας είναι όλες, με προοπτική όμως να γίνουν δυστυχίας.

Η επιλογή είναι δική μας.

Πάντα.

+ posts

Γειαα! Ένα άβολο γεια σε όποιον τύχει να διαβάσει το «βιογραφικό μου». Ονομάζομαι Παναγιώτα Μητσοπούλου, αλλά οι φίλοι μου με φωνάζουν «Μήτσο», Γιώτα-το απεχθάνομαι-και αλλά σχετικά με την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα μου παρατσούκλια που δεν είναι της παρούσης- κρίμα να με αντιπαθήσετε αμέσως-.Ένα από τα πιο όμορφα πράγματα στην ζωή νομίζω είναι το να εκφράζεσαι. Πολλές φορές όμως από φόβο -νομίζω κυρίως, το ψάχνω ακόμα- είτε δεν απευθύνουμε τις χρωματισμένες σκέψεις μας- συναισθήματα τις αποκαλούν κάποιοι- στα κατάλληλα πρόσωπα, είτε τα λόγια δεν σου έρχονται τις κατάλληλες στιγμές και έτσι αναγκάζεσαι να τις επαναπλάσεις στο μυαλό σου και ύστερα να τις μορφοποιήσεις στο χαρτί. Αυτό λοιπόν είμαι εγώ, η δειλία μου να μιλήσω, η ανάγκη μου να φωνάξω και η προσπάθεια μου να φυλάξω στιγμές και να τις φυλακίσω σε λεξεις.
Σε άλλα νέα η ζωή μου μοιράζεται μεταξύ Κορίνθου και Αθήνας, όπου σπουδάζω φιλολογία-ενίοτε. Μ΄αρέσει να τραγουδάω, να κάνω όμορφους περίπατους , πεθαίνω για πανκεικς με σοκολάτα μπουένο , α και καμιά φορά νευριάζω εύκολα- σχεδόν πάντα🤫.
Αυτή είμαι εγώ και εύχομαι μέσα από τα σκοτάδια των κειμένων μου , να ανακαλύπτετε το φως, που εγώ ακόμη ψάχνω.
Υ.Γ Να χαμογελάτε στην ζωή και εκείνη θα σας χαμογελάει δίπλα.
🌹🌻🎈