Ανθρώπινη αποτυχία

Ανθρώπινη αποτυχία

Καταφύγιο έγιναν οι σταθμοί στο Κίεβο. Το πυρηνικό εργοστάσιο στο Τσερνόμπιλ έγινε πεδίο μάχης ανάμεσα σε Ρώσους και Ουκρανούς, με τη πρώτη άστοχη σφαίρα να μπορεί να εξαπολύσει άπειρα κύματα ραδιενεργού υλικού, όπως τότε το 86′. Στο Ντονέτσκ βομβαρδίστηκε νοσοκομείο, κι εμείς αντί να απορούμε γιατί τα πολιτικά παιχνίδια και οι συσχετισμοί ακόμα έχουν ως ύστατο όπλο τους τον πόλεμο, προσπαθούμε να διαλέξουμε στρατόπεδο και να εξηγήσουμε γιατί έγινε το τούτο και το τάδε προς εκείνο το στρατόπεδο που πιστεύουμε ότι μας ωφελεί.

Μόνο που ο πόλεμος δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, εκτός αν πρόκειται για αμυνόμενο παίχτη. Ούτε ωφελεί κανέναν. Και τώρα ο αμυνόμενος παίχτης είναι ο λαός της Ουκρανίας. Όχι η ακροδεξιά κυβέρνησή της που, μαζί με τις ΗΠΑ, δημιούργησαν μία πιθανή απειλή προς τη Ρωσία με την προσπάθεια δέσμευσης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και έτσι την απόκτηση στρατιωτικού εξοπλισμού και συμμαχίας που θα μπορούσε να ασκήσει μεγάλη πολιτική πίεση στα σύνορα της Ρωσίας. Και ο τυρρανικός Πούτιν αποφάσισε, στο όνομα των γεγονότων, να κάμψει την αντίσταση όχι μέχρι να φτάσει στο τέλμα των διπλωματικών προσπαθειών, αλλά να σκοτώσει την Πέμπτη το πρωί 100 ανθρώπους μονομιάς.

Και εμείς εδώ και σε όλο τον κόσμο συζητάμε για το “τις πταίει;”. Μα στον πόλεμο δεν υπάρχει φταίχτης, υπάρχουν μόνο νεκροί, καταστροφές και φτώχεια. Για κάθε πλευρά. Σε κάθε ιμπεριαλιστική στόχευση. Και να θυμηθούμε -στα πιο πρακτικά- ότι οι πόλεμοι σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο φέρνουν εξελίξεις στις ισορροπίες παντού. Και ότι ο Ερντογάν θα μπορούσε εύκολα να ακολουθήσει παρόμοια στρατηγική με τον φίλο και σύμμαχό του Πούτιν για τους τουρκόφωνους πολίτες της Ανατολικής Θράκης…

+ posts

Παύλος Γιαννόπουλος... Αμέ, έχω και εγώ ένα όνομα. Ένα όνομα και ένα επίθετο, ανάμεσα σε τόσα άλλα στον κόσμο ετούτο. Ένας απλός φοιτητής του Καποδιστριακού, συγκεκριμένα στο τμήμα των Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, διαβάζοντας και γράφοντας συνεχώς, προσπαθώντας να αφυπνίσω συνειδήσεις προπαγανδίζοντας (αν υπάρχει τέτοια φράση), ώστε στον βαθμό που και εγώ μπορώ να δώσω το θετικό μου στίγμα σε μία Γη που βράζει. Σε κοινωνίες και άτομα που χρήζουν εν συναίσθησης και εν συνείδησης.
ΦΚ λέγεται το project που μπορεί να πετύχει και να μετουσιώσει τα παραπάνω. Mία φοιτητική ιστοσελίδα που χαρακτηρίζεται από μία ανιδιοτέλεια και μία αντικειμενική υποκειμενικότητα που στους καιρούς μας απουσιάζουν.