Εν λευκώ

Εν λευκώ

Αν είχε χρώμα θα ήταν άσπρο ο φόβος
Αν είχε σώμα θα ήταν σαν και έμενα

(Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος)

Πάρε τον εαυτό σου αγκαλιά
Μέρες που ο φόβος, ο θυμός, η αγανάκτηση για τον εαυτό σου
Για τον κόσμο γύρω σου, για τα πάντα είναι εκεί
Πάρε τον εαυτό σου απ’ το χέρι
Δώσε του κουράγιο, όπως ο δάσκαλος στον μαθητή, όπως ο προπονητής στον αθλητή, όπως ο
μαέστρος στην ορχήστρα.
Βάλε όλες τις φωνές στο κεφάλι σου σε τάξη, αρμονική μελωδία, ζεστό ξεκίνημα, αργόσυρτο τέλος.
Άκουσε κάθε νότα, δέξου κάθε κραυγή, σιώπησε κάθε παράσιτο, αγάπα κάθε κονσέρτο.
Κάθε τι παίρνει την θέση του, χωρίς πάντα να υπάρχει μια εξήγηση, ένα γιατί, να το θυμάσαι.
Μην πεις άλλες λέξεις, ο πόνος γιατρεύεται με αγάπη.
Η ζωή σημαίνει επιλογή.
Πρώτα κάποιου/κάτι, που σε έσπρωξε να περπατήσεις σε αυτή τη Γη.
Και ύστερα, εσέ του ίδιου.
Τα μπορεί είναι για αυτούς, που δεν διεκδικούν τα θέλω.
Ο φόβος είναι εκεί, κοίταξέ τον στα μάτια, έτσι έλεγε ο Νίκος, και θα φύγει.
Αλλά ακόμα κι αν δεν φύγει, θα έχεις κερδίσει την πρώτη μάχη, να τον αντικρίσεις με θάρρος.

Τον φόβο για να τον νικήσεις, πρέπει πρώτα να τον δεις
να τον καταλάβεις, να τον αγαπήσεις
και τέλος να τον ελευθερώσεις
Έτσι θα ελευθερωθείς.

Υ.Γ. Το νου σου, δεύτερη ζωή δεν έχει (Ελύτης)

+ posts

Γειαα! Ένα άβολο γεια σε όποιον τύχει να διαβάσει το «βιογραφικό μου». Ονομάζομαι Παναγιώτα Μητσοπούλου, αλλά οι φίλοι μου με φωνάζουν «Μήτσο», Γιώτα-το απεχθάνομαι-και αλλά σχετικά με την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα μου παρατσούκλια που δεν είναι της παρούσης- κρίμα να με αντιπαθήσετε αμέσως-.Ένα από τα πιο όμορφα πράγματα στην ζωή νομίζω είναι το να εκφράζεσαι. Πολλές φορές όμως από φόβο -νομίζω κυρίως, το ψάχνω ακόμα- είτε δεν απευθύνουμε τις χρωματισμένες σκέψεις μας- συναισθήματα τις αποκαλούν κάποιοι- στα κατάλληλα πρόσωπα, είτε τα λόγια δεν σου έρχονται τις κατάλληλες στιγμές και έτσι αναγκάζεσαι να τις επαναπλάσεις στο μυαλό σου και ύστερα να τις μορφοποιήσεις στο χαρτί. Αυτό λοιπόν είμαι εγώ, η δειλία μου να μιλήσω, η ανάγκη μου να φωνάξω και η προσπάθεια μου να φυλάξω στιγμές και να τις φυλακίσω σε λεξεις.
Σε άλλα νέα η ζωή μου μοιράζεται μεταξύ Κορίνθου και Αθήνας, όπου σπουδάζω φιλολογία-ενίοτε. Μ΄αρέσει να τραγουδάω, να κάνω όμορφους περίπατους , πεθαίνω για πανκεικς με σοκολάτα μπουένο , α και καμιά φορά νευριάζω εύκολα- σχεδόν πάντα🤫.
Αυτή είμαι εγώ και εύχομαι μέσα από τα σκοτάδια των κειμένων μου , να ανακαλύπτετε το φως, που εγώ ακόμη ψάχνω.
Υ.Γ Να χαμογελάτε στην ζωή και εκείνη θα σας χαμογελάει δίπλα.
🌹🌻🎈