Μήπως ήρθε η ώρα το ελληνικό πόλο να λάβει την αναγνώριση που του αξίζει;

Μήπως ήρθε η ώρα το ελληνικό πόλο να λάβει την αναγνώριση που του αξίζει;

 Στην Ελλάδα αλλά και γενικά στον κόσμο θεωρούνται δύο κυρίως αθλήματα σημαντικά, το ποδόσφαιρο (ο βασιλιάς των σπορ) και το μπάσκετ. Εκεί πέφτουν περισσότερο τα φώτα της δημοσιότητας και είναι αυξημένο το ενδιαφέρον, η προβολή και η ενασχόληση.

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, επίσημη αγαπημένη θεωρείται η Εθνική ομάδα του Μπάσκετ η οποία κατάφερε να φέρει τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο στην Ελλάδα το 1987 και να το επαναλάβει το 2005. Ήταν τότε που η παρέα του Γκάλη, του Γιαννάκη και του Φάνη Χριστοδούλου κατάφερνε κάτι μοναδικό και έκανε όλη την Ελλάδα να ασχολείται με το μπάσκετ. Μπασκέτες γέμισαν τα σχολεία και τις πλατείες και πολλά παιδιά θέλησαν να ακολουθήσουν το άθλημα αυτό. Ανάλογη φήμη είχε και ενδιαφέρον του κόσμου προκαλούσε και η Εθνική ομάδα του ποδοσφαίρου ειδικότερα μετά το έπος του 2004, όπου για μια δεκαετία βρισκόταν σε όλα τα ραντεβού των μεγάλων διοργανώσεων με σημαντικές επιτυχίες.

Ένα άθλημα όμως που δεν αντιμετωπιζόταν με τον ίδιο τρόπο και την ίδια ζέση από τους Έλληνες ήταν το Πόλο. Ένα άθλημα που έχει φέρει μεγάλες και πολλές επιτυχίες στον ελληνικό αθλητισμό τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Συγκεκριμένα, σε επίπεδο ανδρών η Εθνική ομάδα έχει κατακτήσει τρείς φορές το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα (2005, 2015, 2022) και μια φορά το ασημένιο μετάλλιο στους πρόσφατους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο. Σε επίπεδο γυναικών η εθνική ομάδα έχει κατακτήσει ένα χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα το 2011 και ένα ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Σημαντικές διακρίσεις που αν γίνονταν σε άλλο άθλημα θα έβγαζαν τους Έλληνες στους δρόμους να υποδεχτούν τους αθλητές, να τους συγχαρούν και να πανηγυρίσουν μαζί τους. Δυστυχώς για το πόλο πολύ λιγότεροι πάνε στο αεροδρόμιο να υποδεχτούν τους αθλητές, πολύ λιγότεροι πάνε στο γήπεδο να τους στηρίξουν και πολύ λιγότερο προβάλλονται. Ακόμα και η Πολιτεία δεν δείχνει έμπρακτα τη στήριξή της στους αθλητές και στο άθλημα γενικότερα μην δημιουργώντας υποδομές που θα αναβαθμίσουν το προϊόν και θα ωθήσουν περισσότερα παιδιά να αθληθούν στην υδατοσφαίριση κάνοντας επίσης και τις συνθήκες προπόνησης των αθλητών πολύ πιο εύκολες.

Γιατί το Πόλο μπορεί άνετα να θεωρηθεί ένα από τα εθνικά μας αθλήματα εξαιτίας των πολλών και σημαντικών επιτυχιών τόσο συλλογικά όσο και εθνικά, με συνέπεια χρονική και σταθερότητα. Πάντα η εθνική ομάδα της Ελλάδας είναι ανταγωνιστική σε κάθε διοργάνωση που αγωνίζεται.

Αυτό φάνηκε και από το πρόσφατο παγκόσμιο πρωτάθλημα Πόλο στη Βουδαπέστη, όπου η εθνική μας ομάδα ήταν καταπληκτική, πέρασε πρώτη με εκπληκτικές εμφανίσεις τον όμιλό της με αντιπάλους την Κροατία, τη Γερμανία και την Ιαπωνία και στη φάση των 8 αντιμετώπισε την ομάδα των ΗΠΑ την οποία κέρδισε επίσης με άνεση. Στον ημιτελικό ήρθε αντιμέτωπη με την παγκόσμια πρωταθλήτρια Ιταλία όπου παρόλο που δεν έπαιξε όσο καλά μας είχε συνηθίσει στα προηγούμενα παιχνίδια, έχασε στις λεπτομέρειες την ευκαιρία να βρεθεί στον μεγάλο τελικό και να διεκδικήσει το πολυπόθητο χρυσό μετάλλιο. Το πόσο ήθελαν το μετάλλιο αυτό οι Έλληνες διεθνείς φάνηκε στις δηλώσεις του Ντίνου Γεννηδουνιά, ο οποίος προσπαθώντας να κρατήσει τα δάκρυα του δήλωσε μετά την νίκη επί της Κροατίας στον μικρό τελικό, που σήμαινε την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου, ότι πλέον δεν τους φτάνει μόνο αυτό αλλά θέλουν την κορυφή που είναι ο απόλυτος στόχος τους.

Και αυτή η κορυφή θα έρθει, γιατί τα παιδιά αυτά προσπαθούν, αγωνίζονται με όσα μέσα έχουν και έχουν καταφέρει να βρίσκονται στις κορυφαίες εθνικές ομάδες του πλανήτη.

Μόνο στήριξη από μας τον απλό κόσμο χρειάζονται και από το κράτος για να πετάξουν στην κορυφή. Μπορεί και πρέπει να συμβεί!

Το Πόλο είναι ένα άθλημα με μεγάλη παράδοση στη χώρα μας και πρέπει επιτέλους να προσεχθεί και να στηριχθεί αναλόγως. 

+ posts

Ονομάζομαι Θανάσης Σχοινάς και είμαι 4ετής φοιτητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ. Είμαι λάτρης των αθλημάτων και κυρίως του ποδοσφαίρου, ευαίσθητος στα κοινωνικά ζητήματα, θεατρόφιλος και μουσικόφιλος και στον ελεύθερο χρόνο μου αρέσει να διαβάζω βιβλία. Επιθυμώ ένα κόσμο που ο ρατσισμός, η βία και η αγένεια θα 'ναι άγνωστες λέξεις και η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση, η ευγένεια και ο σεβασμός ευρέως διαδεδομένες. Άλλωστε... την Άνοιξη αν δεν τη βρεις την φτιάχνεις!