Ολυμπιακός ξανά στο Final 4-Το ταξίδι προς το Βελιγράδι

Ολυμπιακός ξανά στο Final 4-Το ταξίδι προς το Βελιγράδι

Ήταν 26 Ιουνίου του 2021 όταν ο μεγάλος αρχηγός του Ολυμπιακού, Βασίλης Σπανούλης, και ένας από τους κορυφαίους καλαθοσφαιριστές που πάτησαν ποτέ στα παρκέ ανακοίνωνε ότι σταματάει την καριέρα του. Μια καριέρα με πολλές διακρίσεις, τίτλους και επιτυχίες τόσο για τον ίδιο όσο και για τις ελληνικές ομάδες που υπηρέτησε και ανύψωσαν το ελληνικό μπάσκετ. Η είδηση αυτή στεναχώρησε τους απανταχού μπασκετόφιλους και άφησε ένα τεράστιο κενό στον οργανισμό που λέγεται Ολυμπιακός.

Ο “Kill Bill” ήταν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της ομάδας, ο παίκτης που με την προσωπικότητά του πέρασε την νοοτροπία νικητή που τον διακατείχε στην Πειραϊκή ομάδα και πανηγύρισε μαζί του back to back κατάκτηση Ευρωλίγκας, επίτευγμα μοναδικό για τον ελληνικό σύλλογο. Η επόμενη μέρα στον Ολυμπιακό φάνταζε ένα μεγάλο αίνιγμα. Πολλοί αναρωτιούνταν πώς θα είναι η ομάδα αυτή χωρίς τον μεγάλο της ηγέτη. Χωρίς τον παίκτη που της άλλαξε την ιστορία. Μετά από 4 χρόνια μακριά από τις επιτυχίες, αυτή η απώλεια θα καταβαράθρωνε τον Ολυμπιακό ακόμα περισσότερο;

Ο coach Μπαρτζώκας μαζί με την διοίκηση του Ολυμπιακού είχαν την απάντηση. Προετοιμάζονταν καιρό για αυτό τον αποχωρισμό αλλά και για την επάνοδο της ομάδας στις επιτυχίες. Χρησιμοποίησαν απ’ ό,τι φάνηκε τις πρώτες δύο χρονιές της πανδημίας ως μεταβατικές και στόχευσαν στο να πάρουν παίκτες που θα προστεθούν στους υπάρχοντες και όλοι μαζί θα αποτελέσουν ένα κορμό που ο Ολυμπιακός θα στηριχτεί τα επόμενα χρόνια. Τέτοιες κινήσεις ήταν ο Σακίλ  ΜακΚίσικ από την Μπεσίκτας, ο Χασάν Μάρτιν από την Μπούντουτσνοστ, ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης από τη Μούρθια και ο Λιβιό Ζαν Σαρλ από την Βιλερμπάν. Όμως, η σημαντικότερη κίνηση ήταν η επιστροφή του Κώστα Σλούκα στο λιμάνι του έπειτα από ένα άκρως επιτυχημένο πέρασμα από την Φενέρμπαχτσε του Ζέλικο Ομπράντοβιτς όπου πανηγύρισε πολλούς τίτλους, συμμετοχές στο φάιναλ φορ αλλά και κατάκτηση Ευρωλίγκας. Ο Κώστας ήρθε την τελευταία χρόνια του Βασίλη και όλα έδειχναν ότι προετοιμαζόταν αυτή η αλλαγή σκυτάλης, η παράδοση του χρίσματος του ηγέτη.

Ωστόσο, ένας παίκτης σαν τον Βασίλη Σπανούλη δεν είναι εύκολο να μην κάνει αισθητή την απουσία του και έτσι στην καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο ο Ολυμπιακός έπρεπε να κινηθεί για παίκτες που θα πλαισίωναν τον Κώστα Σλούκα κατάλληλα. Οι ερυθρόλευκοι είχαν βολιδοσκοπήσει από νωρίς κάποιους στόχους και την κατάλληλη στιγμή έκαναν την κίνησή τους και κατάφεραν να αποσπάσουν την υπογραφή δύο σπουδαίων γκαρντ, του Τόμας Γουόκαπ και του Τάιλερ Ντόρσεϊ. Δύο παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά που ο κόουτς Μπαρτζώκας θεώρησε ότι ταιριάζουν πολύ με τον Κώστα Σλούκα. Ο μεν Γουόκαπ είναι ένας “pass fist” point guard και εξαιρετικός στην άμυνα, ο δε Ντόρσεϊ ένας σκόρερ από το τρίποντο αλλά και από μέση απόσταση. Οι κινήσεις ολοκληρώθηκαν με την απόκτηση ενός σέντερ “δεινοσαύρου” που ήταν ο Μουσταφά Φαλ από την Βιλερμπάν αλλά και με την απόκτηση του ελπιδοφόρου γκαρντ από τον Προμηθέα Πάτρας Μιχάλη Λούντζη. Έτσι λοιπόν, ο Ολυμπιακός έκλεισε το ρόστερ του και όλοι περίμεναν να δουν πώς θα εμφανιστεί στην Ευρωλίγκα αλλά και στην επιστροφή του στις εγχώριες διοργανώσεις και στην Α1 εθνική κατηγορία.

Στην Ευρωλίγκα, όπου και θα επικεντρωθούμε, ξεκίνησε φουριόζος νικώντας την Μπασκόνια στο πρώτο παιχνίδι στο ΣΕΦ με το ευρύ σκορ 75-50, ενθουσιάζοντας τους φιλάθλους του. Το επόμενο ματς ήταν ξανά στο ΣΕΦ αλλά με έναν πολύ δυνατό αντίπαλο, τη Ρεάλ Μαδρίτης, αγώνας που θα έδειχνε πολλά για το επίπεδο της ομάδας που είχε δημιουργηθεί. Ο Ολυμπιακός και αυτόν τον κέρδισε με σκορ 74-68 με πολύ πειστική εμφάνιση σε άμυνα και επίθεση και όλοι άρχισαν να βλέπουν στοιχεία παλιού Ολυμπιακού, του Ολυμπιακού των επιτυχιών. Προσήλωση στην άμυνα δηλαδή, ελληνικό κορμό, πάθος και νοοτροπία “refuse to lose”. Θα είχε διάρκεια ή θα ήταν ο ενθουσιασμός της στιγμής; 

Η πορεία του πρώτου γύρου έδειξε ότι θα είχε διάρκεια καθώς, αν και έχασε στις λεπτομέρειες εκτός έδρας από την Μπαρτσελόνα, έκανε ένα νικηφόρο σερί στην έδρα του απέναντι στην Ζαλγκίρις, την Άλμπα Βερολίνου, την Φενέρμπαχτσε, τη Μονακό και την Μακάμπι. Παράλληλα όμως παρουσίαζε κακό πρόσωπο στα εκτός έδρας ματς όπου μετρούσε μόνο ήττες, παίζοντας αρκετά διαφορετικά από τα εντός. Η σκληρή του άμυνα χαλάρωνε, ενώ δεν υπήρχε το ίδιο καθαρό μυαλό στην επίθεση που είχε στα εντός. Αυτό, ωστόσο, άλλαξε στο Μιλάνο απέναντι στην Αρμάνι όπου μπήκε με φόρα έχοντας σε δαιμονιώδη φόρμα τους σουτέρ του και νίκησε με 72-93. Ο πρώτος γύρος και το 2021 τελείωσε ιδανικά για τους ερυθρόλευκους, με ευρείες νίκες απέναντι σε Μπάγερν και Βιλερμπάν στο ΣΕΦ (83-60, 89-54) παίζοντας εξαιρετικό μπάσκετ και με μεγάλη νίκη στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου με 65-84.

Βέβαια, μετά από εκείνη την αναμέτρηση ο γνωστός σε όλους μας κορωνοϊός έκανε την επίσκεψή του στους ερυθρόλευκους και όλοι σχεδόν οι παίκτες προσβλήθηκαν από αυτόν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παρουσιαστούν ανέτοιμοι στην αρχή του δεύτερου γύρου και να κάνουν ένα σερί 4 ηττών. Με αυτό το σερί άρχισαν να έρχονται φαντάσματα του παρελθόντος στον κόσμο του Ολυμπιακού, οπότε η ομάδα έκανε ένα σούπερ πρώτο γύρο και ξεφούσκωνε στον δεύτερο.

Αυτή η ομάδα όμως απέδειξε ότι έχει μέταλλο για μεγάλα πράγματα, καθώς όχι μόνο δεν πτοήθηκε και δεν κατρακύλησε στις πρώτες συνεχόμενες “σφαλιάρες” άλλα έχτισε ένα δικό της σερί 4 νικών, κερδίζοντας μεταξύ αυτών και την πρωταθλήτρια Ευρώπης Αναντολού Εφές σε ένα ματς θρίλερ στο ΣΕΦ. Η κανονική διάρκεια ολοκληρώθηκε με περίεργα αποτελέσματα: από τη μια οι ήττες με κάτω τα χέρια σε Βερολίνο και Μονακό, από την άλλη τα καταπληκτικά ματς και οι νίκες στο ΣΕΦ απέναντι σε Παναθηναϊκό και Μπαρτσελόνα. Στο ένα διέσυρε τον αιώνιο αντίπαλό του με φοβερή εμφάνιση και σκορ 101-73 και στο άλλο χωρίς δύο υπερπολύτιμα γρανάζια της ερυθρόλευκης μηχανής (Σλούκα, Φαλ) νίκησε την Μπαρτσελόνα, καταθέτοντας ψυχή σε ένα ματς κομβικό για την κατάληψη της 2ης θέσης στην κανονική διάρκεια και του πλεονεκτήματος έδρας στα playoffs της διοργάνωσης.

Εκεί θα αντιμετώπιζε την Μονακό, την “Σταχτοπούτα” της διοργάνωσης, με ηγέτη τον Μάικ Τζέιμς, μια ομάδα τρομερά απρόβλεπτη και αθλητική που παίζει άναρχο μπάσκετ. Μια αντίπαλο που μόνο εύκολο εμπόδιο δεν θα ‘ταν για τους ερυθρόλευκους και που αν δεν έπαιζαν σφιχτή, αλύγιστη άμυνα θα κινδύνευαν να πέσουν θύμα μεγάλης έκπληξης. Και έτσι ακριβώς συνέβη, σε μια συναρπαστική σειρά αγώνων που κρίθηκε στον 5ο αγώνα. Στο 1ο  αγώνα οι ερυθρόλευκοι μπήκαν με το μαχαίρι στα δόντια, “δαγκώναν” στην άμυνα, περιόρισαν το  υπερ-όπλο της Μονακό Μάικ Τζέιμς και πήραν σημαντική νίκη. Αναπάντεχος ήρωας του αγώνα ήταν ο Γιώργος Πρίντεζης. Στο 2ο αγώνα, ωστόσο, η άμυνα του Ολυμπιακού δεν εμφανίστηκε στο ΣΕΦ και η επίθεση της Μονακό πετούσε φωτιές, αφού σκόραρε με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Έτσι, υποχρέωσε τον Ολυμπιακό σε μια βαριά ήττα και “έσπασε” την έδρα του. Στον 3ο και 4ο αγώνα στο Μονακό ο Ολυμπιακός έκανε ξανά καλό ματς αμυντικά και επιθετικά, αλλά μόνο στον ένα αγώνα (3ο) κατάφερε να πανηγυρίσει τη νίκη και το break. Στον άλλο (4ο) ένας εφησυχασμός τον έκανε να χάσει την διαφορά των 15 πόντων που είχε και να χάσει στις λεπτομέρειες τον αγώνα μετά από τρομερή εμφάνιση του Ντουέιν Μπέικον. Αυτό είχε ως συνέπεια η σειρά να οδηγηθεί σε πέμπτο και τελευταίο παιχνίδι στο ΣΕΦ όπου θα κρίνονταν όλα. 

Ένας αγώνας “ο θάνατός σου, η ζωή μου”. Από αυτούς που οι μεγάλες διοργανώσεις ξέρουν να μας χαρίζουν. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού το περίμεναν πώς και πώς κι έκαναν sold out στο ΣΕΦ μόλις δύο ώρες αφότου ανακοινώθηκε η προπώληση. Το ΣΕΦ ήταν καμίνι και ο Ολυμπιακός είχε όλα τα εχέγγυα να τα καταφέρει. Έμενε μόνο μια καλή εμφάνιση στα 40 λεπτά του αγώνα για να τσεκάρει τα εισιτήριά του για το Βελιγράδι. Οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν φουριόζοι έχοντας την ώθηση του κόσμου τους, παρόλα αυτά η Μονακό ισορρόπησε τον αγώνα και βρίσκοντας αναπάντεχους πρωταγωνιστές (Λι, Ουατάρα) ήταν σταθερά μπροστά στο σκορ. Ο ΜακΚίσικ ήταν ο μόνος που κρατούσε με τις επιθετικές του ενέργειες την ομάδα του Πειραιά μέσα στον αγώνα. Στην τρίτη περίοδο ένα ξέσπασμα του Τόμας Γουόκαπ σε άμυνα και επίθεση ήταν αρκετό ο Ολυμπιακός να ισοφαρίσει και να ξαναδιεκδικήσει με αξιώσεις το παιχνίδι. Η αποβολή του Λι στο 4ο δεκάλεπτο έλυσε τα χέρια του Κώστα Σλούκα που ηγήθηκε την κρίσιμη στιγμή και ο Ολυμπιακός πήρε μια νίκη που τον επαναφέρει στους ελίτ της Ευρώπης και στο Final Four του Βελιγραδίου όπου θα έχει πολλούς φιλάθλους στο πλευρό του.

Να λοιπόν που ο Ολυμπιακός, ο οποίος στην αρχή της χρονιάς έπλεε σε αχαρτογράφητα νερά, στην μετά Σπανούλη εποχή όχι μόνο κατάφερε να πετύχει τον στόχο της πρόκρισης στην οκτάδα αλλά κατάφερε να εξασφαλίσει και πλεονέκτημα έδρας και θέση στο Final Four. Φοβερή πορεία για τους ερυθρόλευκους, που απέδειξαν ότι άμα έχεις πλάνο και ταιριαστό σύνολο μπορείς να καταφέρεις πολλά απέναντι σε ομάδες με μεγαλύτερα μπάτζετ. Ο Ολυμπιακός είχε μια ομάδα με πάρα πολύ καλή χημεία, ξεκάθαρους ρόλους και τρομερή αυταπάρνηση. Έπαιζε ο ένας για τον άλλον, ήταν όλοι μια γροθιά. Σπάνιο και πολύ σημαντικό όταν συμβαίνει. Ο φετινός Ολυμπιακός έβγαζε υγεία και ήταν κάτι παραπάνω από δίκαιη η πρόκρισή του στις 4 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης.    

Σε αυτή τη διαδρομή ξεχώρισαν κάποιοι συντελεστές της επιτυχίας:

Αυτοί είναι: 

Κώστας Σλούκας: Ηγέτης. Έπαιρνε τις σωστές αποφάσεις τη σωστή στιγμή, έβγαινε μπροστά όταν η μπάλα “έκαιγε” και με την εμπειρία/ηρεμία του καθοδηγούσε στο σωστό δρόμο τους συμπαίκτες του.

Σάσα Βεζένκοφ: Ο παίκτης-αποκάλυψη του coach Μπαρτζώκα. Πριν επιστρέψει στον Ολυμπιακό ο Μπαρτζώκας, ο Βεζένκοφ είχε ελάχιστα λεπτά συμμετοχής. Με τον Μπαρτζώκα εξελίχθηκε σε καταλύτη για την ομάδα του Ολυμπιακού και σταθερή δύναμη της ομάδας. Σε πάρα πολλά παιχνίδια MVP με σταθερή συνεισφορά σε άμυνα και επίθεση.

Σακίλ ΜακΚίσικ: Ο gamechanger. Ο παίκτης που με την αστείρευτη ενέργειά του και το πάθος του ξυπνάει την ομάδα και ξεσηκώνει τον κόσμο με τις θεαματικές του ενέργειες. Φέτος έπαιξε το πιο ώριμο μπάσκετ στην καριέρα του.

Τόμας Γουόκαπ: Η ήρεμη δύναμη. Ο παίκτης που λατρεύουν οι προπονητές να δουλεύουν μαζί του. Πιστός μέχρι αηδίας στο πλάνο, τρομερός αμυντικός, ηρεμεί την ομάδα άλλα και βγαίνει μπροστά στις δύσκολες συνθήκες. Ο MVP της σειράς των Playoffs με την Μονακό τόσο για την σεμιναριακή άμυνα πάνω στον Μάικ Τζέιμς όσο και για τις λύσεις στο σκοράρισμα, όταν η ομάδα του έδειχνε να κολλάει. Απίστευτα χρήσιμος παίκτης.

Μουσταφά Φαλ: Ένας άγουρος σέντερ που ωρίμασε στα χέρια του κοουτς Μπαρτζώκα. Ένας σέντερ φόβητρο πάνω από το καλάθι τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά, με τρομερή βοήθεια στις αλλαγές στην άμυνα. Κομβική η παρουσία του.

Κώστας Παπανικολάου: Η ψυχή της ομάδας μαζί με τον Γιώργο Πρίντεζη. Ο Παπανικολάου επέστρεψε μετά από πολύμηνη απουσία και έκανε απίστευτη σεζόν βοηθώντας και στις δύο πλευρές του παρκέ.

Ευχόμαστε στον Ολυμπιακό τα καλύτερα για το Final Four  που έρχεται και να ανεβάσει το ελληνικό μπάσκετ όσο πιο ψηλά μπορεί και -γιατί όχι- στην κορυφή της Ευρώπης. Το αξίζει!

+ posts

Ονομάζομαι Θανάσης Σχοινάς και είμαι 4ετής φοιτητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ. Είμαι λάτρης των αθλημάτων και κυρίως του ποδοσφαίρου, ευαίσθητος στα κοινωνικά ζητήματα, θεατρόφιλος και μουσικόφιλος και στον ελεύθερο χρόνο μου αρέσει να διαβάζω βιβλία. Επιθυμώ ένα κόσμο που ο ρατσισμός, η βία και η αγένεια θα 'ναι άγνωστες λέξεις και η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση, η ευγένεια και ο σεβασμός ευρέως διαδεδομένες. Άλλωστε... την Άνοιξη αν δεν τη βρεις την φτιάχνεις!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.