Πάντειο: Εκδήλωση για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη

Πάντειο: Εκδήλωση για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη

Σε ένα γεμάτο αμφιθέατρο, το απόγευμα της Παρασκευής πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία, η εκδήλωση με τίτλο «…η λάμψη της εξέγερσης είναι παντοτινή…» με αφορμή την ερχόμενη επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Η εκδήλωση οργανώθηκε από τις φοιτήτριες και τους φοιτητές του σχήματος του Bloco Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Στην εκδήλωση μίλησε ο γνωστός δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Κώστας Αρβανίτης, η καθηγήτρια Εγκληματολογίας, κα. Σοφία Βιδάλη, που διδάσκει στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου και ο Θεόφραστος Βαμβουρέλης, που συμμετείχε στην εξέγερση του 2008. Και οι εισηγήσεις των 3 καλεσμένων ταξίδεψαν το κοινό σε εκείνες της μέρες που μύριζαν μπαρούτι… σε έναν Δεκέμβρη που υπήρξε καταλύτης σε πολλά επίπεδα για την ελληνική κοινωνία. O κ. Αρβανίτης αναφέρθηκε στο δημοσιογραφικό ξέπλυμα των ημερών από τις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, μέχρι που το αφήγημα «τι δούλευε ο 15χρονος στα Εξάρχεια» κατέρρευσε όταν μια ολόκληρη κοινωνία λιποθύμησε στην εικόνα ενός νεκρού παιδιού από το χέρι ενός αστυνομικού. Λίγες ώρες ξεπλύματος, πολλά λερωμένα μυαλά που ακόμα και σήμερα αμφισβητούν τον χαμό ενός παιδιού.

Η κα. Βιδάλη στη δική της ανάλυση εξήγησε τι εστί η «κρατική δολοφονία» ως όρος στην Εγκληματολογία, αλλά και το πώς ακόμη και στις μέρες μας και σε μετέπειτα περιστατικά (βλ. Ζακ Κωστόπουλος ή Νίκος Σαμπάνης, το πιο πρόσφατο) βλέπουμε τον ρατσισμό να παρεισφρέει στο μυαλό των πολιτών καθιστώντας την ανθρώπινη ζωή κάτι το αδιάφορο και μηδενικό. «Ο ομοφυλόφιλος», ο «Ρομά» και άλλοι χαρακτηρισμοί, που πολλοί εξ αυτών αναπαράγονται μαζικά από τα ΜΜΕ (πάντα με αρνητική διάσταση), οδηγούν στην περιθωριοποίηση και την παρουσίαση του θύματος της κρατικής δολοφονίας ως ένα παράσιτο, κάτι αλλότριο από την υπόλοιπη κοινωνία.

Ο κ. Βαμβουρέλης που έζησε όλα τα γεγονότα του 2008 και συμμετείχε κινηματικά θύμισε στους μικρότερους όλα όσα έγιναν τις μέρες του Αλέξη. Την αίσθηση της ανασφάλειας που η κρίση έφερνε, το «δεν πάει άλλο πια» όταν η κοινωνία αντίκρυσε την εικόνα του νεκρού 15χρονου, αλλά και την αυθόρμητη εξέγερση που ξέσπασε στο κέντρο της Αθήνας. Πολίτες, πολιτικές δυνάμεις, ο χώρος της αυτονομίας, η ενοχική στάση της Αστυνομίας που δεν ήξερε πώς να αντιδράσει κι άλλα πολλά μας θύμισαν εκείνες τις μέρες που εδώ και 13 Δεκέμβρηδες αναρωτιόμαστε ακόμα «Γιατί;».

Μετά τις ερωτήσεις του κοινού και τις τοποθετήσεις μελών του Bloco Παντείου και Μαθητών, η εκδήλωση έκλεισε με το κάλεσμα όλων των Φοιτητικών Συλλόγων, αύριο στις 12:00, 6 Δεκεμβρίου, στα Προπύλαια, στην καθιερωμένη πορεία μνήμης για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο.

Ονομάζομαι Βαγγέλης Βαλαβάνης. Συντάκτης, από τα ιδρυτικά μέλη του Φοιτητικού Κόσμου. Είμαι φοιτητής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου. Αν και ερωτευμένος βαθιά με την Ιστορία και το Ιστορικό-Αρχαιολογικό, ο αέρας των Πανελληνίων με έστειλε στο εξωτικό και γυναικοκρατούμενο Πάντειο. Ιστορία, η πρώτη αγάπη. Πολιτικές Επιστήμες η δεύτερη. Η συγγραφή όμως, μια και μοναδική. Ίσως ο μοναδικός τρόπος να μπορώ να είμαι κοντά και στις δυο μου αγάπες. Να εκφράζομαι, να προβληματίζομαι, να αναδεικνύω τα κακώς κείμενα της εποχής μου, να δέχομαι και να ασκώ κριτική, να…να…να… Να ταξιδεύω και να αναπνέω.
Γιατί αυτό είναι η συγγραφή. Μια ανάσα μες στην σκόνη του κόσμου. Μια πράξη βαθιά πολιτική και συναισθηματική. Γιατί η γραφή ήταν, είναι και θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημιουργήματα του Ανθρώπου. Ο τρόπος του να αποτυπώσει την ψυχή του, το αέναο πάθος του για τη ζωή και να ακολουθεί το βαθύ του χτυποκάρδι. Ένα ταξίδι για να τον ανακαλύψουμε και να τον κάνουμε καλύτερο. Και αυτός εδώ στον Φ.Κ. είναι και ο δικός μας στόχος. Γράψτε. Προβληματιστείτε. Ανακαλύψτε και Ονειρευτείτε για τον δικό σας. Για έναν κόσμο που μας αξίζει. Για τον δικό μας κόσμο. Τον Φοιτητικό Κόσμο.