Σάββας Κωφίδης: «Η μάχη κατά του φασισμού είναι μια καθημερινή μάχη.»

Σάββας Κωφίδης: «Η μάχη κατά του φασισμού είναι μια καθημερινή μάχη.»

Είναι πραγματικά όμορφο όταν οι άνθρωποι του Αθλητισμού αποφεύγουν την ευκολία της ουδετερότητας και τις δήθεν ίσες αποστάσεις. Παίρνουν θέση στα πράγματα και αποδεικνύουν πως δεν ξέρουν μόνο «να κλωτσούν ένα τόπι». Ένας τέτοιος είναι και ο πρώην μέσος του Ολυμπιακού, Σάββας Κωφίδης, που σε κάθε του δήλωση μαρκάρει δυνατά τον ρατσισμό, το μίσος και την φασισμό. Είναι η απάντηση σε κάθε ανεγκέφαλο ρατσιστή του χώρου του που επειδή ήξερε να εκτελεί καλά φάουλ, έκανε μεγάλη καριέρα. Δεν θα μπορούσε ο Σάββας Κωφίδης και οι δηλώσεις του για τη Δίκη της Χρυσής Αυγής να λείπουν από τις στήλες μας σήμερα. Μιλά στο κ.Θάνο Σαρρή και το «Κουτί της Πανδώρας».

Του κ. Θάνου Σαρρή

Ο Σάββας Κωφίδης δεν κρύφτηκε ποτέ. Μια ποδοσφαιρική μορφή βγαλμένη από την πένα του Εδουάρδο Γκαλεάνο, ένας αντιστάρ που δεν μπήκε ποτέ σε καλούπια. Μπολιασμένος από αλληλεγγύη, λαξευμένος από τη δίψα του για συνεχή μάθηση και εσωτερική εξέλιξη.

Ο Κωφίδης μοιάζει, από τη μία, ξένος με τα ήθη και τα έθιμα του σύγχρονου ποδοσφαίρου, αλλά παράλληλα αναγκαίος. Γιατί οι τοποθετήσεις, η αύρα και ο δρόμος που έχει χαράξει, δίνουν «οξυγόνο» σε κείνους που ζουν στο ποδοσφαιρικό οικοσύστημα και σκέφτονται διαφορετικά. Ακόμα και γι’ ανθρώπους έξω από αυτό.

Με αφορμή την επικείμενη απόφαση για τη δίκη της Χρυσής Αυγής, ο πιο heavy metal τύπος που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο μοιράστηκε με τον Θάνο Σαρρή και το Κουτί της Πανδώρας τις σκέψεις του για τη δίκη, αλλά και για την επόμενη ημέρα.

 «Ξέρεις, υπάρχει κάτι που με κάνει και απορώ», άνοιξε την κουβέντα για το θέμα ο Σάββας Κωφίδης.  «Πώς γίνεται να υπάρχει ξαφνικά αμφιταλάντευση για το προφανές; Υπάρχει περίπτωση να βγει μια απόφαση διαφορετική από αυτή που δείχνει ως προφανής; Υπάρχει περίπτωση να βγει μια απόφαση διαφορετική από αυτή, για την οποία φωνάζουν οι πράξεις, τα όσα έχουν γίνει; Κι όμως, υπάρχει. Δες, λοιπόν, πώς είναι ο σημερινός πολιτισμός. Η παραφροσύνη του σημερινού πολιτισμού αφαιρεί από τον άνθρωπο το θάρρος να σκέφτεται. Και τώρα το φυσικό το θεωρούμε παράλογο και για το προφανές, στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχει αμφιταλάντευση. Θα βγει η απόφαση σύμφωνα με αυτό που βλέπουμε και καταλαβαίνουμε όλοι; Δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει αμφιβολία, γιατί πρόκειται περί κάποιων φασιστικών όντων, των οποίων η νοσηρότητα είναι προφανής. Και υπάρχουν γεγονότα. Δεν είναι θέμα ερμηνείας. Δεν έχει να κάνει με το πώς θα ερμηνεύσουμε κάποια πράγματα. Συνήθως αυτό γίνεται, αλλά εδώ υπάρχουν γεγονότα».

Η αγωνία και η αμφιβολία για την τελική έκβαση αποτελούν από μόνες τους πρόβλημα για τον πρώην μέσο του Ηρακλή, του Ολυμπιακού και του Άρη. Παρόλα αυτά, έστω και την ύστατη στιγμή, ελπίζει μια εξουσία να σπάσει τον κανόνα. «Οφείλει έστω και μια φορά η νομοθετική εξουσία να αποφασίσει με βάση το δίκαιο. Γιατί δεν περιμένουμε από τη νομοθετική εξουσία γενικά να έχει δικαιοσύνη, εδώ και αιώνες δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Αλλά έστω και τώρα, περιμένουμε από αυτή να είναι δίκαιη. Να αντιδράσει σωστά. Να πάρει την απόφαση που περιμένουμε όλοι, γιατί είναι απαραίτητο με την απόφασή της να τους απομονώσει για τα καλά. Για να καθαρίσει λίγο η ατμόσφαιρα».

Ακόμα κι αν συμβεί αυτό, όμως, αρκεί για την εξάλειψη του φαινομένου; «Σίγουρα δεν αρκεί για να ξεριζωθεί ο φασισμός, αλλά είναι μια αρχή. Τουλάχιστον η εξουσία θα έχει πάρει μια δίκαιη απόφαση. Θα την πάρει; Θα είναι δίκαιη; Ή θα είναι «ναι μεν αλλά». Γιατί υπάρχει μεγάλη αμφιβολία, από εμένα τουλάχιστον. Και μια άδικη απόφαση θα προκαλέσει οργή. Τη δική μου, μιας μερίδας ανθρώπων, μακάρι των περισσότερων. Γιατί αν δε συμβεί αυτό που πρέπει, τότε θα προάγουμε τον ρατσισμό, τη βία, το μίσος. Αυτά αντιπροσωπεύουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν εγκληματήσει».

Για τον Σάββα Κωφίδη, πάντως, ο αγώνας κατά του φασισμού δεν τελειώνει στις 7 Οκτωβρίου. «Η μάχη κατά του φασισμού είναι μια καθημερινή μάχη. Τη δίνουμε στην καθημερινή μας επαφή με τους ανθρώπους, στη συμπεριφορά μας, στο πώς αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις του ρατσισμού, του φασισμού σε όλο το φάσμα του. Είναι ένας καθημερινός αγώνας. Δε σταματά γιατί ο σημερινός πολιτισμός μας είναι όπως είπα πριν. Υπάρχει παραφροσύνη, η οποία έχει καταντήσει τον άνθρωπο δειλό, δεν έχει τη δύναμη να προβεί σε θαρραλέες σκέψεις. Και πραγματικά, τελικά, σιγά το θάρρος που χρειάζεται για να υποστηρίξουμε το δίκαιο, το σωστό, τον άνθρωπο, την αλληλεγγύη. Τις αξίες, δηλαδή».

Έχοντας πλέον ρόλο εκπαιδευτή στις ακαδημίες του ΟΦΗ, ο επίλογος του Κωφίδη αφορά τη γενιά που έρχεται: «Σίγουρα, πάντοτε από την παιδική μας ηλικία κουβαλάμε πάρα πολλά. Είναι δεδομένο ότι οφείλουμε να αφιερώσουμε χρόνο στην εκπαίδευση, η παιδεία είναι η βάση μας. Η κάθε παιδεία όμως, είτε είναι στον αθλητισμό, είτε οπουδήποτε αλλού. Και πρέπει να προβάλει αξίες όπως αυτές που προανέφερα. Είναι οι γενιές που θα ακολουθήσουν, πρέπει να οπλιστούν με τέτοιου είδους αξίες για να μπορούν να αγωνίζονται καθημερινά ενάντια σε αυτό το μιαρό, στο μικρόβιο του φασισμού».

Πηγή: https://www.koutipandoras.gr/

+ posts

Ονομάζομαι Βαγγέλης Βαλαβάνης. Συντάκτης, από τα ιδρυτικά μέλη του Φοιτητικού Κόσμου. Είμαι φοιτητής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου. Αν και ερωτευμένος βαθιά με την Ιστορία και το Ιστορικό-Αρχαιολογικό, ο αέρας των Πανελληνίων με έστειλε στο εξωτικό και γυναικοκρατούμενο Πάντειο. Ιστορία, η πρώτη αγάπη. Πολιτικές Επιστήμες η δεύτερη. Η συγγραφή όμως, μια και μοναδική. Ίσως ο μοναδικός τρόπος να μπορώ να είμαι κοντά και στις δυο μου αγάπες. Να εκφράζομαι, να προβληματίζομαι, να αναδεικνύω τα κακώς κείμενα της εποχής μου, να δέχομαι και να ασκώ κριτική, να…να…να… Να ταξιδεύω και να αναπνέω.
Γιατί αυτό είναι η συγγραφή. Μια ανάσα μες στην σκόνη του κόσμου. Μια πράξη βαθιά πολιτική και συναισθηματική. Γιατί η γραφή ήταν, είναι και θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημιουργήματα του Ανθρώπου. Ο τρόπος του να αποτυπώσει την ψυχή του, το αέναο πάθος του για τη ζωή και να ακολουθεί το βαθύ του χτυποκάρδι. Ένα ταξίδι για να τον ανακαλύψουμε και να τον κάνουμε καλύτερο. Και αυτός εδώ στον Φ.Κ. είναι και ο δικός μας στόχος. Γράψτε. Προβληματιστείτε. Ανακαλύψτε και Ονειρευτείτε για τον δικό σας. Για έναν κόσμο που μας αξίζει. Για τον δικό μας κόσμο. Τον Φοιτητικό Κόσμο.