Τα Όσκαρ των Ψευδαισθήσεων («Καληνύχτα θείε Όσκαρ»)

Τι κοινό μοιράζονται ο Ρόναλντ Ρήγκαν, ο Φρανκ Σινάτρα και ο Μπεν Σήγκελ; Παρά τις εμφανείς διαφορές τους (Πρόεδρος ΗΠΑ, μουσικοσυνθέτης και γκάνστερ, αντίστοιχα) αποτελούν τρία «πιόνια» του Χολιγουντιανού συστήματος, το οποίο, προς τα μέσα του 20ου αιώνα, βρέθηκε στο επίκεντρο της βορειοαμερικανικής γης, μεταμορφωμένο, πλέον, στο άτυπο κέντρο εξουσίας του ισχυρότερου κράτους στον πλανήτη.

Φρέντυ Γερμανός, σε ένα ακόμη σατιρικό-δημοσιογραφικό μυθιστόρημα, εξακολουθεί να σαγηνεύει και να μορφώνει τον αναγνώστη. Περιγράφει την μετάβαση της γνωστότερης κινηματογραφικής (και όχι μόνο) λεωφόρου στον κόσμο σε ένα πεδίο μάχης, βαρβαρότητας και δολοπλοκιών, επηρεασμένη σε τεράστιο βαθμό από την δράση της αμερικανικής μαφίας. Μέσα από πολλά ξεχωριστά παραδείγματα, αποδίδει την σημασία και την δύναμη την οποία κρατούσε, ακόμα και από εκείνη την εποχή, η «χρυσή» γειτονιά της Καλιφόρνιας. Το πιο χαρακτηριστικό από αυτά: Ρόναλντ Ρήγκαν.

Ο βαρήκοος πρώην αθλητής του ράγκμπι, επιτυχημένος ναυαγοσώστης και αποτυχημένος ηθοποιός, καταφέρνει, χάρη στην διαφήμιση του ονόματός του από το πέρασμά του από τον χολιγουντιανό κινηματογράφο (και την ηλιθιότητα που διακρίνει διαχρονικά την πλειοψηφία των αμερικανών ψηφοφόρων), να γίνει ο πρώτος πολίτης του. «Ούτε ο ίδιος δεν κατάλαβα πώς έγινα Πρόεδρος των ΗΠΑ», θα αναφέρει κατά την πρώτη 4ετή θητεία του, πίσω -προφανώς- από τα φώτα της δημοσιότητας.

Το βιβλίο συνεχίζει με μαύρες ιστορίες που ρίχνουν στάχτη στο στενό και μυστικό κύκλο του Χόλιγουντ, όπως οι δολοφονίες πολλών διάσημων υποκριτριών, για λόγους προσωπικούς, ζήλιας, ή (κυρίως) λόγω του ελεύθερου και άκρως ερωτικού πνεύματος που αναδείκνυαν, επιζήμια και θεοφοβούμενα πράγματα για μία πολύ σκληρή πατριαρχική αμερικανική κοινωνία του 40’. Πολλά εγκλήματα διαπράττονται, επίσης, όπως ενημερώνει ο Γερμανός, εξαιτίας της αμφισεξουαλικότητας ή της ομοφυλοφιλίας που παρουσιάζουν αρκετοί από τους ηθοποιούς εκείνη την περίοδο, το οποίο ήταν άκρως κατακριτέο για ένα κινηματογραφικό σύστημα παραγωγής το οποίο κατακλύζεται από τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις της Μαφίας.

Οι ανίκανοι πλανητάρχες, προϊόντα του Χόλυγουντ και των συμμοριών για την εξυπηρέτηση των δικών τους προσωπικών συμφερόντων, θα οδηγήσουν τις ΗΠΑ στο μοιραίο Πόλεμο του Βιετνάμ και στην ιδιωτικοποίηση κάθε τομέα της δημόσιας ζωής, στο όνομα του νεοφιλελευθερισμού που στέριωσε καλά-καλά επί Ρήγκαν. Παράλληλα, στο Λος Άντζελες οι πιο ταλαντούχοι, όμορφοι και καλλιεργημένοι υποψήφιοι ηθοποιοί κόβονται θανάσιμα (κυριολεκτικά), στο όνομα της Μαύρης Λίστας και του κομμουνισμού που μόλυνε την Βόρεια Αμερική πιο γρήγορα και απ’ ό,τι ο κορωνοϊός στις μέρες μας. Για πόσα χρόνια, άραγε, θα συνεχίσουν οι ΗΠΑ να αναπτύσσονται ταχύτατα μεν, πατώντας πάνω στα πτώματα του λαού τους δε;

*Το έργο κυκλοφόρησε αρχικά από τις εκδόσεις Κάκτος, και πωλείται πλέον μεμονωμένα από διάφορα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία.

+ posts

Παύλος Γιαννόπουλος... Αμέ, έχω και εγώ ένα όνομα. Ένα όνομα και ένα επίθετο, ανάμεσα σε τόσα άλλα στον κόσμο ετούτο. Ένας απλός φοιτητής του Καποδιστριακού, συγκεκριμένα στο τμήμα των Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, διαβάζοντας και γράφοντας συνεχώς, προσπαθώντας να αφυπνίσω συνειδήσεις προπαγανδίζοντας (αν υπάρχει τέτοια φράση), ώστε στον βαθμό που και εγώ μπορώ να δώσω το θετικό μου στίγμα σε μία Γη που βράζει. Σε κοινωνίες και άτομα που χρήζουν εν συναίσθησης και εν συνείδησης.
ΦΚ λέγεται το project που μπορεί να πετύχει και να μετουσιώσει τα παραπάνω. Mία φοιτητική ιστοσελίδα που χαρακτηρίζεται από μία ανιδιοτέλεια και μία αντικειμενική υποκειμενικότητα που στους καιρούς μας απουσιάζουν.