Τον Ρατσισμό τον παίρνει η Μπάλα…

Η αγωνιστική δράση επιτέλους ξεκινάει για τα καλά μετά από αρκετό καιρό. Με πρώτη την Bundesliga το ποδόσφαιρο, έστω και δειλά και με τα αντισηπτικά στο χέρι, ξαναμπήκε στις ζωές μας. Ο κόσμος, βέβαια, άλλαξε αρκετά από την τελευταία φορά που κύλισε η στρογγυλή θεά στο χορτάρι. Η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ και οι ραγδαίες εξελίξεις στις Η.Π.Α. γέννησαν το κίνημα (γιατί για κίνημα πλέον μιλάμε) «Black Lives Matter». Σε όλο τον πλανήτη, από τη Μινεάπολη έως την Αθήνα, εκατομμύρια κόσμου ζητούν περισσότερη δικαιοσύνη και μια καλύτερη κοινωνία. Ο κόσμος του Αθλητισμού από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστός ο τρόπος με τον οποίο η παράλογη και ωμή αστυνομική βία σκότωσε τον Τζορτζ Φλόιντ (και φυσικά ακολούθησαν και άλλοι νεκροί και πολλά περιστατικά αστυνομικής βίας), πήρε ξεκάθαρη θέση. Δεν κράτησε ούτε ίσες αποστάσεις, ούτε στάθηκε απαθής μπροστά στα γεγονότα. Ο προπονητής- θρύλος των Η.Π.Α., Γκρεγκ Πόποβιτς, ο Γιούργκεν Κλοπ της Λίβερπουλ, παίχτες του Γερμανικού Πρωταθλήματος (Σάντσο και Τουράμ), σχεδόν όλοι οι αστέρες του NBA (και ο δικός μας Γιάννης Αντετοκούνμπο) είναι μερικά από τα χιλιάδες ονόματα στη λίστα του αθλητικού κόσμου που δήλωσαν και στάθηκαν υπέρ αυτού του μεγάλου κινήματος.

O Καμερουνέζος μεσοεπιθετικός της Mάινζ, Pierre Kunde, γονατίζει και αποδίδει φόρο τιμή στη μνήμη του Τζόρτζ Φλόιντ. Η απάντηση της ομάδας του σε ρατσιστικό σχόλιο οπαδού της είναι παράδειγμα για όλο τον αθλητικό χώρο.

Η Premier League απέδειξε για μια ακόμη φορά πόσο «μπροστά» είναι. Στην ερχόμενη αγωνιστική, η πρώτη μετά το παγκόσμιο lockdown, δεν θα αναγράφονται τα ονόματα των παιχτών στις φανέλες, αλλά το σύνθημα του νέου κινήματος «Black Lives Matter». Η ιδέα αυτή ξεκίνησε ως πρόταση της Ένωσης των Ποδοσφαιριστών του Αγγλικού Πρωταθλήματος, με προπονητές, ενώσεις παιχτών των χαμηλότερων κατηγοριών να ακολουθούν και να στηρίζουν αυτή την καινοτόμα πρόταση. Το μήνυμα της Premier League είναι απολύτως ξεκάθαρο. «Καμία ανοχή στο Ρατσισμό. Δεν ανήκει και ποτέ δεν θα μπορέσει να αποτελέσει μέρος του αθλητισμού. Είμαστε όλοι Ένα. Μία Ομάδα».  Ένα σύνθημα που μόνο υπερηφάνεια μπορεί να γεμίσει τον κάθε οπαδό του Αγγλικού Πρωταθλήματος.

Παίχτες, προπονητές και ενώσεις, όλοι μια ομάδα ενάντια στην αδικία του ρατσισμού. Πηγή: Instragram-Premier League
Οι παίχτες της Άρσεναλ φορώντας μπλούζες με τα χαρακτηριστικά συνθήματα του κινήματος «Black Lives Matter».

Μια είδηση που πέρασε στα «ψιλά» της αθλητική επικαιρότητας ήταν και η απάντηση της γερμανικής Μάινζ σε ρατσιστή οπαδό της. Ο συγκεκριμένος οπαδός επέστρεψε το εισιτήριο διαρκείας του γιατί η ομάδα έχει πολλούς μαύρους παίκτες. Η επιστολή που έστειλε προς την ομάδα έλεγε:

«Εδώ και μήνες δεν μπορώ να αναγνωρίσω αυτό το κλαμπ. Έχω αρχίσει να έχω την αίσθηση ότι παίζουμε στο Copa Africa κι όχι στη Bundesiga».

Εννοείται πως η ομάδα δεν το άφησε να «πέσει κάτω» και απάντησε όπως αρμόζει σε ένα τέτοιο αστείο και γελοίο ισχυρισμό. Η απάντηση της ομάδας ήταν η εξής:

«Από την πλευρά μας δεν υπάρχει καμία λύπη. Είμαστε χαρούμενοι που αποφάσισες να επιστρέψεις το εισιτήριο διαρκείας, γιατί η εξήγηση που έδωσες για την απόφαση σου δείχνει ότι δεν ασπάζεσαι τις αξίες με βάση τις οποίες έχει ιδρυθεί αυτό το κλαμπ. Αξίες που προωθούν το σπορ ως στοιχείο ενότητας ανάμεσα σε εθνικότητες, κουλτούρες, θρησκείες, κοινωνικές τάξεις, προσφέροντας ένα αθλητικό σπίτι σε παιδιά, νέους, ενήλικες και άτομα με προβλήματα, χωρίς να εξετάζουμε φύλο, καταγωγή, χρώμα δέρματος, φυσική ή πνευματική κατάσταση, θρησκεία, κοινωνική τάξη και σεξουαλικές προτιμήσεις».

Αυτό σημαίνει μηδενική ανοχή στο Ρατσισμό. Αυτό είναι το Ποδόσφαιρο που θέλουμε.

Ονομάζομαι Βαγγέλης Βαλαβάνης. Συντάκτης, από τα ιδρυτικά μέλη του Φοιτητικού Κόσμου. Είμαι φοιτητής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου. Αν και ερωτευμένος βαθιά με την Ιστορία και το Ιστορικό-Αρχαιολογικό, ο αέρας των Πανελληνίων με έστειλε στο εξωτικό και γυναικοκρατούμενο Πάντειο. Ιστορία, η πρώτη αγάπη. Πολιτικές Επιστήμες η δεύτερη. Η συγγραφή όμως, μια και μοναδική. Ίσως ο μοναδικός τρόπος να μπορώ να είμαι κοντά και στις δυο μου αγάπες. Να εκφράζομαι, να προβληματίζομαι, να αναδεικνύω τα κακώς κείμενα της εποχής μου, να δέχομαι και να ασκώ κριτική, να…να…να… Να ταξιδεύω και να αναπνέω.
Γιατί αυτό είναι η συγγραφή. Μια ανάσα μες στην σκόνη του κόσμου. Μια πράξη βαθιά πολιτική και συναισθηματική. Γιατί η γραφή ήταν, είναι και θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημιουργήματα του Ανθρώπου. Ο τρόπος του να αποτυπώσει την ψυχή του, το αέναο πάθος του για τη ζωή και να ακολουθεί το βαθύ του χτυποκάρδι. Ένα ταξίδι για να τον ανακαλύψουμε και να τον κάνουμε καλύτερο. Και αυτός εδώ στον Φ.Κ. είναι και ο δικός μας στόχος. Γράψτε. Προβληματιστείτε. Ανακαλύψτε και Ονειρευτείτε για τον δικό σας. Για έναν κόσμο που μας αξίζει. Για τον δικό μας κόσμο. Τον Φοιτητικό Κόσμο.