ΦΚ Ρεπορτάζ: ΠΤΔΕ-ΤΕΑΠΗ/Ποια είναι η τύχη των πτυχίων μας;

ΦΚ Ρεπορτάζ: ΠΤΔΕ-ΤΕΑΠΗ/Ποια είναι η τύχη των πτυχίων μας;

Το τελευταίο διάστημα έχει έρθει στο προσκήνιο για μία ακόμη φορά το θέμα της συγχώνευσης διάφορων Σχολών. Αυτή τη φορά, η πρόταση αφορούσε τη συγχώνευση των παιδαγωγικών τμημάτων διαφορετικής βαθμίδας ΠΤΔΕ και ΤΕΑΠΗ με τη ΣΕΦΑΑ. Στόχος αυτής της πρότασης θα ήταν η διαμόρφωση ενός πολύπλευρου δασκάλου κι η ένταξη της γυμναστικής στο ακαδημαϊκό πρόγραμμα σπουδών και στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τι ακριβώς όμως σημαίνει στα αλήθεια αυτή η μεταρρύθμιση και ποια είναι η πραγματικότητα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι φοιτητές; Συνομιλήσαμε με τη συμφοιτήτριά μας και μέλος του φοιτητικού σχήματος Εκτός ύλης_ ΕΑΑΚ, Κατερίνα Παπαστεργίου, κι αφού μας περιέγραψε τις εξελίξεις για το θέμα μέχρι σήμερα, θέσαμε τους προβληματισμούς μας για τις επιπτώσεις που θα έχει η υλοποίηση της συγκεκριμένης πρότασης.

Ήταν 5 Απριλίου όταν ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ κατέθεσε αιφνιδιαστικά πρόταση στο Υπουργείο Παιδείας με την οποία ζητούσε την συγχώνευση του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης (ΠΤΔΕ) με το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στη Προσχολική Ηλικία (ΤΕΑΠΗ) και με τη Σχολή Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΣΕΦΑΑ) σε ένα νέο ενιαίο τμήμα, με την ονομασία «Διακλαδικές Επιστήμες». Όπως ήταν φυσικό, αυτό προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις των φοιτητών αλλά και των εκπαιδευτικών, οι οποίοι ούτε είχαν κάποια ενημέρωση για το γεγονός ούτε τους είχε ζητηθεί η γνώμη τους. Ακολούθησαν δύο κινητοποιήσεις φοιτητών των τμημάτων ΠΤΔΕ και ΤΕΑΠΗ στην Πρυτανεία. Τη πρώτη φορά, αν και είχαν ραντεβού με τον Πρύτανη, ο ίδιος απουσίαζε. Η δεύτερη κινητοποίηση ήταν αιφνιδιαστική και οι φοιτητές μπόρεσαν να έρθουν σε επαφή με τον Πρύτανη, ο οποίος δεσμεύτηκε με την υπογραφή του ότι θα αποσύρει την πρόταση αυτή στη Σύγκλητο Πρυτάνεων. Η Σύγκλητος Πρυτάνεων καταδίκασε το γεγονός αλλά πώς θα μπορούσε να διασφαλιστεί η μη υλοποίηση της πρότασης, όταν δεν υπήρξε ανοιχτός διάλογος με τους φοιτητές ούτε πριν την υποβολή της πρότασης ούτε κατά την διεξαγωγή της Συγκλήτου; Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε κινητοποίηση και στο Υπουργείο Παιδείας κατά την οποία μία αντιπροσωπεία από πέντε φοιτητές συνομίλησε με τον υφυπουργό Παιδείας κ.Συρίγο, ο οποίος προφορικά δεσμεύτηκε ότι δεν θα υπάρξει συγχώνευση και των τριών τμημάτων αλλά μόνο ανάμεσα στο ΠΤΔΕ και στο ΤΕΑΠΗ.

Αυτή η συλλογική αντίδραση των φοιτητών και η συντονισμένη προσπάθειά τους για την απόσυρση της πρότασης των συγχωνεύσεων δεν ήταν αναίτια αλλά μάλιστα είχε πολύ συγκεκριμένους λόγους. Φαίνεται πως η συγχώνευση τμημάτων αποτελεί πάγια πολιτική των κυβερνήσεων, καθώς κι επί ΣΥΡΙΖΑ με τον νόμο Γαβρόγλου συγχωνεύτηκαν τα ΤΕΙ με τα ΑΕΙ. Η πρόταση αυτή διακατέχεται από πλήρη ασάφεια ως προς τον τρόπο λειτουργίας αυτού του εγχειρήματος. Συγκεκριμένα, ένας απόφοιτος από αυτή τη νέα σχολή θα θεωρείται «Διακλαδικός Επιστήμονας», κάτι που σημαίνει ότι δεν θα έχει στα χέρια του ένα πτυχίο δασκάλου ή νηπιαγωγού ή γυμναστή αλλά θα είναι κάτι γενικό και αόριστο. Αυτό με τη σειρά του δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην αγορά εργασίας, αφού δεν θα υπάρχει διασφαλισμένη επαγγελματική επάρκεια, ως αποτέλεσμα της ανυπαρξίας ενός ξεκάθαρου γνωστικού αντικειμένου. Αντίθετα, το υπάρχον πτυχίο εξασφαλίζει από μόνο του την παιδαγωγική επάρκεια και κατά συνέπεια και την επαγγελματική, καθώς τα επιστημονικά αντικείμενα είναι ξεχωριστά λόγω του διαχωρισμού των βαθμίδων εκπαίδευσης.

Η παραπάνω κατάσταση πέρα από το ότι απειλεί τα κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα, αποτελεί και ένα μεγάλο πλήγμα για τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Ο απόφοιτος στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει επαγγελματική/παιδαγωγική κατάρτιση σε συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο εξωθείται υποχρεωτικά σε ένα συνεχές κυνήγι προσόντων για να αποδείξει ότι μπορεί να διδάξει, κάτι το οποίο μέσα από το πτυχίο του δασκάλου είναι δεδομένο. Αυτό το κυνήγι προσόντων αφορά μεταπτυχιακά προγράμματα και σεμινάρια, στα οποία ο φοιτητής καλείται να δαπανήσει περαιτέρω χρόνο και χρήμα, ακυρώνοντας τον ήδη τετραετή αγώνα του με σκοπό να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της σχολής αλλά και οικονομικά. Όλο αυτό, δυστυχώς, εντείνει τις κοινωνικές ανισότητες και πλήττει τις χαμηλότερες οικονομικά ομάδες του πληθυσμού, διότι δεν παρέχονται σε όλους ίσες ευκαιρίες. Διαμορφώνει ένα πανεπιστήμιο για λίγους και εκλεκτούς, με φοιτητές και φοιτήτριες που θα χαρακτηρίζονται από συγκεκριμένα ιδεολογικά και οικονομικά χαρακτηριστικά και έτσι πλήττει βαθιά τα λαϊκά στρώματα των πληθυσμών. Πρόκειται λοιπόν για ένα ταξικό μέτρο, όπου ευκαιρίες για τον ήδη δύσκολο διορισμό που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι φοιτητές, μπορούν να έχουν μόνο όσοι έχουν την δυνατότητα να εξειδικεύσουν τις σπουδές τους. Αυτή η πολιτική τάση της προνομιακής μεταχείρισης συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, επιβεβαιώνεται και μέσα από την εξίσωση των πτυχίων των ιδιωτικών σχολών με τα δημόσια πανεπιστήμια, που ισχύει ήδη.

Το Υπουργείο Παιδείας με αυτή τη πρόταση πιθανώς να θέλει να δώσει έμφαση στην φυσική αγωγή ως εργαλείο στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό έρχεται σε αντιπαράθεση με την υπάρχουσα κατάσταση όπου πολλές θέσεις γυμναστών είναι κενές λόγω της έλλειψης διορισμών και οι υποδομές φυσικής αγωγής είναι από κακοσυντηρημένες έως ανύπαρκτες. Έτσι, ενώ μία ανεπτυγμένη χώρα θα έπρεπε να στοχεύει στην ανόρθωση της Παιδείας δίνοντάς της πλεόνασμα πόρων, η κυβέρνηση μέσω των συγχωνεύσεων προσπαθεί να μειώσει και άλλο τους παρεχόμενους πόρους σε μία ήδη πληγωμένη δημόσια παιδεία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν θα έπρεπε να γυρίζουμε χρόνια πίσω, τότε που το ΠΤΔΕ και το ΤΕΑΠΗ ήταν ένα ενιαίο τμήμα. Από τότε η παιδαγωγική επιστήμη έχει εξελιχθεί κατά πολύ. Το ότι τα δύο αυτά τμήματα διαχωρίστηκαν αποτέλεσε μία σημαντική κατάκτηση των εκπαιδευτικών, που βασίστηκε σε επιστημονικά δεδομένα σε σχέση με τη γνωστική και αναπτυξιακή εξέλιξη του παιδιού και δεν ήταν κάτι αυθαίρετο, που θα δικαιολογούσε τη σημερινή αυτή πρόταση.

Συμπερασματικά, θεωρούμε ότι σε μία κοινωνία που συμβαίνουν καθημερινά τόσα δεινά, η εκπαίδευση θα έπρεπε να βρίσκεται σε εξέχοντα ρόλο και να μην υποβαθμίζεται διαρκώς. Η δημόσια και δωρεάν παιδεία αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη εν έτει 2022 και κανείς δεν μπορεί μέσω αυθαίρετων αποφάσεων να το θέτει υπό διερώτηση. Εάν κάτι θα μπορούσε να βοηθήσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αυτό σίγουρα θα ήταν η αύξηση του εκπαιδευτικού προσωπικού, η βελτίωση των υποδομών και η δαπάνη πόρων για την παιδεία συνολικά και τη βελτίωσή της και όχι η υποβάθμιση και ουσιαστικά απαξίωση του γνωστικού αντικειμένου των παιδαγωγικών και άλλων σχολών.

+ posts

Ονομάζομαι Κωνσταντίνα Τσέλιου και σπουδάζω στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο ΕΚΠΑ. Διαβάζω βιβλία, αγαπάω τη μουσική και παίζω κιθάρα. Έχω μία ιδιαίτερη αγάπη προς τη λογοτεχνία και την ποίηση ενώ ανέκαθεν το γράψιμο ήταν η διέξοδός μου. Πιστεύω στην ομορφιά αυτού εδώ του κόσμου και κυρίως στη δύναμη που διαθέτουμε για να τον κάνουμε καλύτερο!

+ posts

Ονομάζομαι Θανάσης Σχοινάς και είμαι 4ετής φοιτητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ. Είμαι λάτρης των αθλημάτων και κυρίως του ποδοσφαίρου, ευαίσθητος στα κοινωνικά ζητήματα, θεατρόφιλος και μουσικόφιλος και στον ελεύθερο χρόνο μου αρέσει να διαβάζω βιβλία. Επιθυμώ ένα κόσμο που ο ρατσισμός, η βία και η αγένεια θα 'ναι άγνωστες λέξεις και η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση, η ευγένεια και ο σεβασμός ευρέως διαδεδομένες. Άλλωστε... την Άνοιξη αν δεν τη βρεις την φτιάχνεις!