Μια εμπειρία στο Ράδιο Πάντειον Sports

Μια εμπειρία στο Ράδιο Πάντειον Sports

Σεπτέμβριος 2006. Η χρόνια της Τρίτης Λυκείου και των ψυχοφθόρων Πανελληνίων εξετάσεων ξεκινάει
για εμένα. Ανάμεσα στις σκέψεις για το τι θέλω να κάνω στην ζωή μου, η πιο έντονη, η περισσότερο
φανταχτερή είναι αυτή που ακούει στο όνομα «Αθλητική Δημοσιογραφία». Τι πιο ωραίο από το να
μιλάω και να ασχολούμαι με αυτό που μου αρέσει. Μάλλον έτσι η δουλειά θα γινόταν διασκέδαση
σκέφτηκα.
Προχωρώντας γρήγορα 9 μήνες μετά δεν καταφέρνω να μαζέψω τα απαραίτητα μόρια και
έτσι το όνειρο αρχίζει να γίνεται μακρινό. Μάλιστα όταν είπα σε συγγενείς μου για την σχετική ιδιωτική
σχολή του ΑΝΤ1, με αποθάρρυναν λόγω του υψηλού οικονομικού κόστους που θα είχε μια τέτοια
απόφαση.

Και έτσι το όνειρο ξεθωριάζει. Σαν ένα αμάξι που θαμπώνουν τα φωτά του. Παίρνω έναν τελείως
διαφορετικό δρόμο. Δημόσιο, ρουτίνα, καθημερινότητα κι ο χρόνος που περνούσε με έκαναν να
ξεχάσω ότι κάποτε ήθελα να περιγράφω αγώνες και να μιλάω για ποδόσφαιρο.

Ο χρόνος προχωράει ακόμα πιο γρήγορα. Βρισκόμαστε πλέον στον Οκτώβριο του 2022. Ο Βασίλης
Βουτσινάς (επίσης συντάκτης του ΦΚ)
, αποφασίζει να προχωρήσει στην ίδρυση του Ράδιο Πάντειον
Sports, ένα παράρτημα ουσιαστικά του Ράδιο Πάντειον (ραδιόφωνο του Παντείου Πανεπιστημίου
Αθηνών).
Το Radio Panteion Sports ειδικεύεται στις ραδιοφωνικές μεταδόσεις όλου του φάσματος των
αθλημάτων. Από ποδόσφαιρο, πόλο, μέχρι και Formula 1. Μάλιστα οι ποδοσφαίρικες μεταδόσεις
αποφασίζεται ότι θα γίνονται παραδοσιακά, δηλαδή από το γήπεδο.

Έχοντας ήδη ενταχθεί στο δυναμικό του Ράδιο Πάντειον, αποφασίζω να κάνω αίτηση και για τις
ποδοσφαιρικές μεταδόσεις. Και γίνομαι δεκτός. Όταν ξεκίνησε όλο αυτό το εγχείρημα, φαντάστηκα ότι
θα είμαστε απλά μια παρέα φοιτητών που θα βλέπει στην τηλεόραση κάποιους αγώνες και θα
περιγράφει «χαλαρά» στο ραδιόφωνο. Πότε δεν φαντάστηκα την πίεση, αλλά και την ομορφιά που θα
υπήρχε στην πραγματικότητα. Ξεκίνησα δειλά- δειλά να κάνω κάποιες μεταδόσεις Β’ Εθνικής
ποδοσφαίρου, σε ένα πρωτάθλημα δυστυχώς διαβρωμένο και υποβαθμισμένο.

Αλλά σύντομα η επιμονή και υπομονή του Βασίλη μας δικαίωσε όλους. Μέσα σε λίγους μήνες βρέθηκα
στην Α’ Εθνική , με κορυφαία στιγμή την παρουσία μου στο γήπεδο Καραϊσκάκη για να περιγράψω το
Ολυμπιακός- ΌΦΗ. Εκεί ένιωσα για πρώτη φόρα ότι γίνεται πραγματικά κάτι σημαντικό. Μπροστά και
πίσω μου στις κερκίδες του γηπέδου μεγαλό-δημοσιογράφοι και εγώ από το «πουθενά» να περιγράφω
αγώνα μιας από τις μεγαλύτερες ομάδες ποδοσφαίρου στην Ελλάδα!

Αλλά όπως είχε πει ο Γκάλης (πρώην καλαθοσφαιριστής του Άρη- ο καλύτερος Έλληνας
καλαθοσφαιριστής στην ιστορία του αθλήματος στην χώρα μας) «αυτή η νίκη ήταν η σπουδαιότερη, μέχρι την επόμενη». Και έτσι έγινε.
Πριν λίγες μέρες βρέθηκα στην Τούμπα και την Θεσσαλονίκη για να περιγράψω τον αγώνα του ΠΑΟΚ με την Κηφισιά. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι κάποτε θα περιέγραφα την ομάδα που υποστήριζα από μικρός και έβλεπα στην τηλεόραση.

Και όπως όλα τα όνειρα, γίνονται πραγματικότητα χωρίς να το καταλάβεις. Άργησα να συνειδητοποίσω
ότι στα 34 μου βρέθηκα εκεί που ονειρευόμουν παιδί. Στην αθλητική δημοσιογραφία. Όταν είσαι μέσα
σε μια κατάσταση αργείς να καταλάβεις το μέγεθος της μέχρι να πάρεις απόσταση από αυτήν συνηθώς
ή να την αξιολογήσεις ουδέτερα. Μέσα σε όλα αυτά συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει ένας μοναδικός
δρόμος προς το όνειρο, αλλά πολλοί παράλληλοι που οδηγούν εκεί. Να είσαι έτοιμος, αποφασισμένος
και προσαρμοστικός, γιατί το όνειρο μπορεί να λάβει πολλές μορφές. Προπάντων όταν κάτι βρίσκεται
έντονα στο μυαλό σου, η ζωή θα φέρει μπροστά σου ευκαιρίες για να το υλοποιήσεις. Αυτό εννοούσε ο
Paulo Coehlo στον Αλχημιστή γράφοντας ότι «όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το συμπάν συνωμοτεί για να
το πετύχεις». (Φυσικά χρόνια αργότερα η φράση αυτή χλευάστηκε στα social media, αλλά αυτή είναι
μια άλλη κουβέντα).

Όπως είπε και ο Βασίλης σε μια συνέντευξη του στον ΦΚ (πριν γίνει συντάκτης του), «Είναι ωραίο να
βιώνεις την ιδανική εικόνα του εαυτού που θα ήθελες να είσαι. Δικαιώνεσαι. Για την προσπάθεια που
κατέβαλες, για τον χρόνο που σπατάλησες, για την αγνόηση της αμφισβήτησης που δέχθηκες. Ναι,
αμφισβήτηση. Παντού υπάρχει, μέχρι να δουν με τα μάτια τους ότι αυτό που σκέφτηκες υλοποιήθηκε».
Πότε δεν ξέρεις τελικά που θα βρεθείς. Απλά πάρε τον δρόμο της ζωής και βγες στην δράση. Να είσαι ο
εαυτός σου και να πιστεύεις στις βαθιές σου επιθυμίες. Και όλα θα πάνε καλά. (Πάνω από όλα η δράση
μην το ξεχνάς

Ονομάζομαι Κωνσταντίνος Ξανθόπουλος και είμαι τεταρτοετής φοιτητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.
Στην προσπάθειά μου να γίνω καλύτερος ψάχνω συνεπιβάτες σε ένα ταξίδι με προορισμό την προσωπική και συλλογική βελτίωση.
Μετά το Ράδιο Πάντειον ο επόμενος σταθμός γράφει Φοιτητικός Κόσμος και ως συντάκτης του πλέον θα γράφω κείμενα αυτοβελτίωσης και όχι μόνο.